رويكرد "طراحي جمعي" در معماري تحليل و بررسي تطبيقي "معماري جمعي" با "معماري اجتماعي" و "معماري مشاركتي"

A Comparative Analysis of “Community Architecture” with “Social Architecture” & “Participatory Architecture”

در سال هاي اخير توجه به رويكرد معماري جمعي، به ويژه در كشورهاي در حال توسعه، موجب تغيير الگوواره هاي مشاركتي در معماري گرديده است. اين حركت با بررسي و تحليل صحيح سعي در كاستن از تاثير رويكردهاي كاذب داشته و در جستجوي بهبود كيفي محيط مصنوع از طريق فهم اجتماعات، ارزش ها و خواست هاي ايشان مي باشد. اصطلاح "معماري جمعي" (Community Architecture) با ديگر رويكردهاي مشاركتي مانند "معماري اجتماعي" (Social Architecture) و "معماري مشاركتي" (Participatory Architecture) يكسان قلمداد مي شده و به طور عمده همه آنها تحت عنوان معماري مشاركتي خوانده مي شوند. در حالي كه معماري جمعي در موضوعاتي مانند نگاه به كاربر، رابطه متخصص با كاربر، مقياس، مكان و كاربري پروژه، سبك معماري و ... از ديگر رويكردهاي مشاركتي معماري متمايز است. معماري جمعي از نظر سبك معماري گرايش هاي بومي گرايي نوين و ناحيه گرايي را مورد نظر قرار مي دهد. "معماري جمعي" از لحاظ سطح و نوع مشاركت با "معماري مشاركتي" و "معماري اجتماعي" متفاوت است بطوري كه اين رويكرد بيشتر مبتني بر باورها، ارزش ها و نيازهاي جمعي مشتركي است كه از طريق درك الگوهاي رفتاري در يك اجتماعي با ويژگي هاي معين و با تكيه بر عامل "احساس جمعي" تحقق مي پذيرد.