شناسايي، آسيب‌شناسي و اولويت‌بندي معيارهاي ارتقاء كيفيت دستگاه‌هاي آمادي در جنگ‌هاي آينده (مطالعه‌اي در يكي از سازمان‌هاي نظامي)

هدف اصلي اين تحقيق بررسي و اولويت بندي معيارهاي ارتقاء كيفيت دستگاه‌هاي آمادي در جنگ‌هاي آينده و مقايسه بين وضع موجود و وضع مطلوب شاخص‌ها و تحليل شكاف بين آن‌ها است. پژوهش پيش رو ازنظر هدف، كاربردي و ازلحاظ روش و ماهيت انجام آن توصيفي از نوع پيمايشي هست. براي شناسايي شاخص‌ها از نتايج مرور ادبيات تحقيق، براي گردآوري داده‌ها به‌منظور اولويت بندي شاخص‌ها از پرسشنامه مقايسه زوجي و براي گردآوري داده‌ها به‌منظور مقايسه وضع موجود و وضع مطلوب از پرسشنامه طيف پنج‌درجه‌اي ليكرت استفاده‌ شده است. روايي هر دو پرسشنامه به روش محتوا و با نظر خبرگان دانشگاهي و اجرايي بررسي و تائيد شده است و براي تائيد پايايي پرسشنامه اول از ضريب ناسازگاري و پايايي پرسشنامه دوم از آزمون آلفاي كرونباخ استفاده‌ شده است. براي بررسي شكاف بين وضع موجود و وضع مطلوب از آزمون‌هاي ويلكاكسون و براي اولويت بندي شاخص‌ها از روش تحليل سلسله مراتبي (AHP) بهره گرفته ‌شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه در بين شاخص‌هاي موردبررسي سه شاخص انعطاف پذيري، خوداتكايي و تداوم و استمرار بيشترين اهميت را دارا مي باشند. همچنين طبق يافته هاي تحقيق سيستم آماد و پشتيباني موجود در مواجهه با جنگ هاي آينده از نظر هر 10 معيار مورد بررسي با شرايط مطلوب فاصله معناداري دارند و بيشترين شكاف به ترتيب مربوط به انعطاف‌پذيري، به‌موقع بودن و سرعت عمل است.