بازشناسي ويژگي هاي معماري اسلامي در روستاي كريك سي سخت

روستاي كريك از توابع شهرستان دنا واقع در استان كهگيلويه و بويراحمد با مركزيت ياسوج است، اين روستا داراي اقليم سرد و كوهستاني است كه در شيب ملايم رشته كوه زاگرس قرار گرفته است. از جمله ويژگي هاي اين روستا بافت متراكم و پلكاني است كه به صورت طولي و در كنار رودخانه شكل گرفته است. از جمله عوامل مؤثر در شكل گيري معماري اين روستا مي توان به توپوگرافي زمين، اقتصاد حاصل از معيشت، عوامل اقليمي و وضعيت اجتماعي و فرهنگي مردم اشاره كرد. معماري روستاي كريك به دو بخش معماري بافت قديم )اصيل( و معماري بافت جديد )نوساز( تقسيم مي شود. معماري اصيل به جاي مانده از نخستين تمدن هاي اين منطقه و اين سرزمين بوده و معماري نوساز متأثر از معماري ساير اقوام و جوامع اطراف است. روش تحقيق در مرحله بررسي تاريخي و فرهنگ روستا به شيوه تاريخي- تفسيري است و در مرحله بررسي نمونه ها به شيوه ميداني و به شيوه توصيفي- تحليلي مورد بررسي قرار گرفته اند. روش گردآوري داده ها به روش كتابخانه اي، مقالات الكترونيكي و در مرحله ميداني به شيوه مصاحبه نيمه سازمان يافته و مشاهده است. در اين مقاله معماري اصيل منطقه به صورت نمونه موردي بررسي شده و ساختار و معماري اين روستا پس از معرفي، مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهند كه معماري روستاي كريك داراي ويژگ يهاي خاص و منحصربه فرد خود است، اين ويژگي ها عبارتند از بافت پلكاني و فشرده، ساختار همساز با اقليم و زمينه، نحوه ذخيره انرژي با استفاده از چيدمان فضايي سكونتي و فضاهاي خدماتي خانه و موقعيت استراتژيك روستا به لحاظ قرارگيري در دامنه رشته كوه زاگرس.