تحليل كيفرشناختي مجازات اعدام در قانون مبارزه با مواد مخدر

سال‌هاي متمادي است كه مجازات اعدام در جرائم مواد مخدر در نظام حقوقي ايران وجود دارد و در قبال محكومان اعمال مي‌شود. اين مجازات در قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 1367 مجمع تشخيص مصلحت نظام و اصلاحيه اين قانون در سال‌هاي 1376 و 1389 در موارد متعددي پيش‌بيني شده است. با توجه به اعدام تعداد بسيار زيادي از مجرمان مواد مخدر و همچنين ميزان وقوع جرائم مواد مخدر در طول سال‌هاي اجراي اين قانون، اين سؤال مطرح مي‌شود كه آيا كيفر اعدام توانسته است اهداف مجازات‌ها به‌ويژه هدف بازدارندگي عام را محقق كند؟ آنچه از ملاحظه واقعيات جامعه و آمارهاي رسمي ارائه شده برمي‌آيد اين است كه موفقيت كيفر اعدام در قانون مبارزه با مواد مخدر در تأمين اهداف مجازات‌ها با ترديد جدي مواجه است. در اين پژوهش، با ديدي تحليلي و به‌صورت كتابخانه‌اي، مجازات اعدام در اين قانون از منظر كيفرشناختي بررسي شده و عدم كارايي و ناتواني آن در تأمين اهداف مجازات‌ها، عدم تناسب اين كيفر با برخي رفتارهاي مجرمانه موجود در قانون مزبور و نقض اصول حاكم بر مجازات‌ها به‌دليل وضع و اجراي اعدام به اثبات رسيده است.