جنود السموات و الارض از منظر آيات و روايات

تعبير «جنود السموات و الارض» يكي از عبارات ظريف قرآني است كه از قدرت لايزال حضرت حق، حكايت مي­كند ـ عبارتي كه در عين اجمال، سرشار از مفاهيم گسترده­اي است كه كمتر كسي به بررسي و طبقه‌بندي آن پرداخته است. مي­توان گفت كه تعبير «جنود السموات و الارض» يا همان «جنود الله» براي تمام آيات و مخلوقات خداوند صدق مي­كند و هيچ مخلوقي خارج از اين حيطه نمي­تواند باشد و هر آنچه در كائنات يافت مي­شود آن را مي­توان «سرباز لشكر خدا» ناميد. مؤيد اين مطلب، آياتي است كه به تسبيح كائنات از جمله زمين، آسمان ها و مخلوقاتي كه در آن قرار دارند، كوه­ ها، درختان و نباتات اشاره مي‌كنند. هرچند همة عالم مظهر قدرت لايزال الهي و تابع ارادة قاطع اوست، لكن، سنت الهي بدين منوال است كه همة امور در مجراي تعريف شدة علت و معلولي خود، محقق گردد. در اين راستا جنود آسمان و زمين در مقاطعي، مأمور به ايفاي نقش محولة خود در عالم مي ­شوند تا خداوند هم حقانيت خود و صحت تعاليم انبياء را گوشزد نمايد و آدمي را نيز از خواب غفلت به درآورد تا دريابد كه اراده او فوق همه اراده ­ها و قدرت او مافوق تمامي قدرت‌هاست. اين پژوهش مي­كوشد تا با دسته‌‌بندي مخلوقات براساس رؤيت‌پذيري و عدم رؤيت‌پذيري از سويي و جاندار و بي‌جان بودن از سوي ديگر، نوعي طبقه‌بندي از جنود الله در آسمان‌ها و زمين به دست دهد و علاوه بر اين، مصاديقي را براي هر يك از اين دسته ­ها بر شمرد و به مأموريت آنها نيز اشاره‌اي داشته باشد.