بررسي و رتبه‌بندي مناطق شهري بر‌اساس شاخص‌هاي مسكن (نمونه موردي: ايران)

شاخص‌هاي مسكن به‌عنوان شالوده اصلي يك برنامه جامع و ابزاري ضروري براي بيان ابعاد مختلف اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، زيست‌محيطي و كالبدي مسكن، از جايگاه ويژه‌اي در امر برنامه‌ريزي مسكن برخوردارند. پژوهش حاضر براي شناخت، تحليل و رتبه‌بندي استان‌هاي كشور از جهت شاخص‌هاي مسكن شهري انجام يافته است، در اين راستا ابتدا داده‌هاي مربوط به 18 شاخص منتخب بخش مسكن از نتايج سرشماري نفوس و مسكن 1390 در مقياس نقاط شهري استان استخراج شد سپس با استفاده از دو روش تحليل مؤلفه‌هاي اصلي (PCA) و تحليل خوشه‌اي (Cluster Analysis)به شناخت، تحليل و رتبه‌بندي وضعيت استان‌ها نسبت به شاخص‌هاي منتخب پرداخته شد. نتايج حاصل از رتبه‌بندي بر‌اساس روش تحليل مؤلفه اصلي نشان داد، استان‌هاي يزد و اصفهان به‌ترتيب با شاخص تركيبي 010/4 و 671/2 رتبه اول و دوم را به خود اختصاص دادند. همچنين بر‌اساس روش تحليل خوشه‌اي، استان‌هاي كشور در چهار خوشه طبقه‌بندي شده‌اند كه استان‌هاي يزد، اصفهان، كهكيلويه و بويراحمد، چهارمحال بختياري، سمنان، البرز، تهران، مركزي، فارس در خوشه اول و استان سيستان و بلوچستان در خوشه چهارم قرار گرفته‌اند.