اثر هشت هفته تمرين هوازي و مكمل ياري ويتامين D بر استئوكلسين و آلكالين فسفاتاز سرم موش‌هاي صحرايي مسموم شده با H2O2

The Effect of Eight Weeks of Aerobic Exercise and Vitamin-D Supplementation on Osteocalcine and Alkaline Pphosphatase in Rats Poisoned with H2O2

سابقه و هدف: پوكي استخوان يكي از انواع بيماري­هاي استخوان است كه عوامل متعددي چون استرس اكسيداتيو در ايجاد آن نقش دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسي تأثير همزمان فعاليت بدني هوازي و مكمل ياري ويتامين D بر استئوكلسين و آلكالين فسفاتاز سرم موش­هاي صحرايي مسموم شده با H2O2 بود. مواد و روش‌ها: 60 سر نر بالغ نژاد ويستار به طور تصادفي به 10 گروه شش سري شامل، (1) دريافت آب اكسيژنه (H2O2)؛ (2) دريافت آب اكسيژنه دو برابر؛ (3) آب اكسيژنه + ويتامينD؛ (4) آب اكسيژنه + تمرين هوازي؛ (5) آب اكسيژنه + ويتامين D + تمرين هوازي؛ (6) آب اكسيژنه دو برابر+ ويتامين D؛ (7) آب اكسيژنه دو برابر + تمرين هوازي؛ (8) آب اكسيژنه دو برابر + ويتامين D + تمرين هوازي؛ (9) شم (دي­متيل­سولفوكسيد + نرمال سالين) و (10) كنترل تقسيم و به مدت 8 هفته تحت پروتكل مداخله قرار گرفتند. سطوح سرمي استئوكلسين و آلكالين­فسفاتاز به روش الايزا اندازه­گيري شدند. جهت بررسي تفاوت گروه‌هاي آب اكسيژنه، آب اكسيژنه دو برابر، شم و كنترل از آزمون آناليز واريانس يك طرفه و جهت بررسي اثرات تعاملي تمرين هوازي و ويتامين D بر متغير‌هاي تحقيق از آناليز واريانس دو طرفه و آزمون تعقيبي بونفروني استفاده شد (05/0≥p). يافته‌ها‌: هشت هفته تمرين هوازي و ويتامين D اثر تعاملي بر كاهش معني­دار سطوح سرمي استئوكلسين موش­هاي صحرايي مسموم شده با دوز 1 ميلي­مول بر كيلو­گرم از وزن بدن موش­هاي صحرايي داشت (001/0=p)؛ تمرين هوازي (006/0=p) موجب افزايش معني­داري سطوح سرمي استئوكلسين در مقايسه با گروه­هاي بدون تمرين هوازي در موش­هاي صحرايي مسموم شده با دوز 2 ميلي­مول بر كيلو­گرم از وزن بدن شد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد تمرين و مكمل ياري ويتامين D موجب بهبود نشانگران تشكيل استخوان مي­گردد. با اين وجود با توجه به معني‌دار نبودن تأثير آب اكسيژنه بر متغير­هاي تحقيق انجام پژوهش­هاي بيشتر ضروري به نظر مي­رسد.

Background and Objectives: Osteoporosis is one of the bone diseases that various factors such as oxidative stress have a role in creating it. The current research aimed to examine the synchronous effect of aerobic physical exercise and Vitamin D supplementation on osteocalcine and alkaline phosphatase in rats poisoned by H2O2. Materials & Methods: Sixty adult male Wistar rats were randomly divided into 10 groups of six-rat including: (1) received hydrogen peroxide H2O2; (2) double quantity of hydrogen peroxide; (3) hydrogen peroxide + vitamin-D; (4) hydrogen peroxide + aerobic exercise; (5) hydrogen peroxide+ vitamin-D+ aerobic exercise; (6) Double- content hydrogen peroxide + vitamin-D; (7) double-content hydrogen peroxide + aerobic exercise; (8) double-content hydrogen peroxide + vitamin-D + aerobic exercise; (9) scheme (dimethyl sulfoxide + normal saline) and (10) control group, and were treated under intervention protocol for 8 weeks. The serum levels of osteocalcine and alkaline phosphatase were measured by ELISA method. One-way ANOVA was utilized to examine the possible difference between the hydrogen peroxide, double-content hydrogen peroxide, and scheme and control groups and also in order to determine the interactive effects of aerobic exercise and vitamin-D on the research variables, Two-way ANOVA and Bonferroni posthoc test were employed (p≤0.05). Results: Conducting aerobic exercise and vitamin-D supplementation for eight weeks had interactive effect on the significant rise of osetocalcine levels in the rats poisoned with 1mm.mol/kg (p=0.001); aerobic exercise (p=0.006) increased significantly the serum levels of osteocalcine in comparison with the groups not treated by aerobic exercise in the rats poisoned with 2mm.mol/kg. Conclusion: It seems that both exercise and Vitamin-D supplementation improve symptoms of osteogenesis. Nevertheless, with respect to the insignificant effect of hydrogen peroxide on research variables, conducting further studies is necessary.