بررسي تأثير ابتكار‌عمل فردي و تنوع مهارت بر خلاقيت كاركنان؛ با نقش تعديلگري اختصاصي بودن دانش و منابع خلاق

هدف: هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تأثير ابتكار‌عمل فردي و تنوع مهارت بر خلاقيت با در نظر گرفتن نقش تعديلگري اختصاصي بودن دانش و منابع خلاق است.روش: اين پژوهش از لحاظ ماهيت كاربردي و از نظر نوع تحقيق پيمايشي است. براي اين منظور تعداد 220 نفر از كاركنان مجموعه شهرداري بجنورد بر اساس جدول مورگان و بصورت نمونه‌گيري تصادفي به‌عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب گرديده‌اند و به بررسي اين ابعاد در بين آنها پرداخته‌شده‌است. براي گرد‌آوري داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد كه روايي محتوايي آن با نظر خبرگان و روايي سازه‌اي آن به‌ كمك تحليل عاملي تأييدي بررسي شد و پايايي آن نيز با آلفاي كرونباخ تأييد گرديد. روش تحليل مورد استفاده در اين پژوهش بر اساس مدل معادلات ساختاري و نرم‌افزار آموس‌‌16است.يافته‌ها: در رابطه بين ابتكار‌عمل و تنوع مهارت با خلاقيت، مقدار ضريب رگرسيوني و عدد معناداري به ترتيب 0.45 و 0.18 و3.260 و 2.014 بدست آمد كه مؤيد وجود رابطه مثبت و معنادار بين اين دو متغير با خلاقيت است. نتايج تحليل تعديلگري، نقش تعديلگري منابع خلاق را در رابطه بين ابتكار‌عمل و خلاقيت و همچنين نقش تعديلگري اختصاصي بودن دانش را در رابطه بين تنوع مهارت و خلاقيت تأييد نكرد. اما وجود منابع خلاق در رابطه بين ابتكار‌عمل فردي و خلاقيت با مقدار β برابر با 0.387 و اختصاصي بودن دانش در رابطه بين تنوع مهارت و خلاقيت با مقدار β برابر با 0.288 نقش تعديلگري داشتند.نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اجراي تحقيق نشان مي‌دهد كه ابتكارعمل فردي و تنوع مهارت اثر مثبت و معني‌داري بر خلاقيت فردي دارند و همچنين وجود منابع خلاق رابطه بين ابتكار‌‌‌عمل فردي و خلاقيت را تقويت و اختصاصي بودن دانش رابطه بين تنوع مهارت و خلاقيت را تضعيف مي‌كند.