طراحي مدلي براي به كارگيري رسانه هاي اجتماعي در برندسازي ملي جمهوري اسلامي ايران از منظر گردشگري مذهبي

برندسازي ملي صورتي از هشياري ملي است كه در قرن بيست و يكم به شكل جدي به آن پرداخته شده است. آفرينش و ارتباطات هويت ملي با استفاده از ابزار و تكنيك‌ها به‌خصوص استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي مي‌تواند بسيار توانمند صورت پذيرد. اين تحقيق به شناسايي و تعيين عوامل مهم در بكارگيري رسانه هاي اجتماعي در برندسازي ملي جمهوري اسلامي ايران از حيث گردشگري مذهبي پرداخته است. با استفاده از نظر خبرگان و دست اندركاران درسازمانهايي كه به نحوي با اين مساله به نوعي درگير مي‌باشند و بسط مدل انهلت[1] در برندسازي ملي به برندسازي ملي در رسانه هاي اجتماعي و معرفي عوامل دهگانه مرتبط با محتوا در اين رسانه ها، مدلي پيشنهاد و براي آزمون مدل، پرسشنامه‌اي طراحي گرديد و پس از آزمون پايايي و روايي آن در اختيار 600 نمونه بدست آمده از جامعه مربوطه قرار گرفت و پس از جمع آوري پرسشنامه‌ها، 384 پرسشنامه مورد تحليل قرار گرفت و با استفاده از شاخص‌هاي آمار استنباطي (آزمون فيشر و آزمون 2χ كارل پيرسون) به تأييد يا رد فرضيه‌ها پرداخته شد. تحليل نتايج، ده عامل قابليت دسترسي، قابليت اجرا و به كارگيري، تخصصي و حرفه اي، الهام بخشي، آموزش دهندگي، ايجاد انگيزه و حس رقابت، قابليت انطباق و سازگاري، شفافيت، محبوبيت و جامعه پذيري تاييد نمود. ايجاد بستر مناسب براي بهره‌گيري از فناوري‌ اطلاعات در جهت آموزش و بازآموزي در كنار افزايش سواد رسانه‌اي در جهت استفاده از رسانه هاي اجتماعي براي برندسازي ملي در داخل و خارج از كشور مي تواند زمينه ساز جايگاهي شايسته براي گردشگري مذهبي جمهوري اسلامي ايران باشد.