بررسي كارآيي بهينه‏سازي سبد سرمايه‏گذاري با استفاده از الگوي تركيبي حداقل واريانس و 1/N

همواره به مسئلۀ انتخاب سبد به‌منزلۀ يكي از مسائل اساسي در زمينۀ سرمايه‌گذاري توجه شده است. الگو‏ها و روش‏هاي مختلفي از زمان ارائۀ كار اوليۀ ماركويتز تاكنون براي انتخاب سبد سرمايه‏گذاري بهينه ارائه شده است. با اين حال يافتن مفيدترين الگو در انتخاب اين سبد همواره دغدغۀ سرمايه‏‏گذاران بوده است. هدف از اين پژوهش بررسي كارآيي بهينه‏سازي سبد سرمايه‏گذاري با استفاده از الگويي جديد با نام الگوي تركيبي حداقل واريانس و 1/N است؛ بدين منظور الگوي تركيبي حداقل واريانس و 1/N ارائه و عملكرد اين الگو با الگو‏هاي حداقل واريانس و الگوي 1/N مقايسه شده است. براي ارزيابي عملكرد سبد سرمايه‏گذاري حاصل از الگو‏هاي پژوهش از معيارهايي مانند شارپ، ترينر، موديلياني ـ موديلياني، اطلاعات و سورتينو و درنهايت از روش تصميم‏گيري چندمعيارۀ TOPSIS براي رتبه‏بندي الگو‏هاي پژوهش استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان‌دهندۀ برتري الگوي تركيبي حداقل واريانس و 1/N نسبت به الگو‏هاي ديگر است.