مباني جرم‌انگاري جرايم سايبري مجازي

هدف مقاله حاضر، پاسخ به اين پرسش است كه جرايم سايبري مجازي چگونه در قلمرو حقوق جزا قرار گرفته و بر اساس چه مباني و شرايطي جرم انگاري مي شوند. با وجود رقم پرشمار حضور كاربران اينترنت در دنياهاي مجازي، پژوهش هاي محدودي به ويژه در مورد كيفيت ارتكاب، گستره و شمول، هويت مجرمان و بزه ديدگان و نيز پيامدهاي ناشي از وقوع جرايم سايبري مجازي انجام شده است. پژوهش حاضر با بهره گيري از هستي شناسي فلسفي و هم چنين فلسفه حقوق، به تبيين شرايط لازم و كافي براي قرار گرفتن جرايم سايبري مجازي در زيرمجموعه حقوق جزا پرداخته و نتيجه مي گيرد شرط لازم براي آن كه كنش سايبري مجازي به عنوان يك جرم، زيرمجموعه قوانين كيفري قرار گيرد، حصول يك نتيجه و پيامد فرامجازي است و شرط كافي آن است كه نتيجه چنين ماهيتي، مداخله در آزادي شهروندان را با استفاده از قانون مجازات بر اساس يكي از اصول محدود كننده آزادي فينبرگ توجيه كند.