اندازه‌گيري و مقايسه ميزان سلنيوم در برخي ماهيان دريايي، آب شيرين و پرورشي بازار اهواز

اين تحقيق با هدف مقايسه ميزان سلنيوم در 16 گونه مختلف ماهي انجام شد. نمونه­برداري به‌صورت كاملاً تصادفي انجام شد و 96 عدد ماهي از بازار ماهي‌فروشان شهر اهواز تهيه گرديد. در ماهيان دريايي بالاترين و پايين­ترين ميزان عنصر سلنيوم در دو گونه ميد و زمين­كن دم­نواري به‌ترتيب 01/0±618/0 و 02/0±409/0 ميلي­گرم در كيلوگرم بود. در ماهيان آب شيرين بالاترين و پايين­ترين ميزان سلنيوم در دو گونه ماهي حمري و بني به‌ترتيب 01/0±291/0 و 02/0±251/0 ميلي­گرم در كيلوگرم به‌دست آمد. در ماهيان پرورشي بالاترين و پايين­ترين ميزان سلنيوم در دو گونه قزل­آلاي رنگين­كمان و كپور سرگنده به‌ترتيب 009/0±202/0 و 001/0±147/0 ميلي­گرم در كيلوگرم بود. ميانگين غلظت عنصر سلنيوم در ماهيان دريايي، آب شيرين و پرورشي اختلاف معني­داري داشت (P lt;0.05). ميانگين ميزان اين عنصر در ماهيان دريايي نسبت به گونه­هاي آب شيرين و پرورشي بالاتر بود (P lt;0.05). هم‌چنين در ماهيان پرورشي نسبت به ماهيان آب شيرين پايين­تر به‌دست آمد (P lt;0.05). الگوي تجمع مقادير عنصر سلنيوم به‌صورت ماهيان دريايي gt; ماهيان آب شيرين gt; ماهيان پرورشي بود. در اين تحقيق ميزان سلنيوم در عضله 16 گونه مورد مطالعه پايين­تر از استاندارد اعلام شده (2 ميلي­گرم در كيلوگرم) بود.