بررسي رفتار دال‌هاي بتن آرمه تحت اثر انفجار

وقوع انفجار ناشي از عوامل متعددي نظير حوادث پيش‌بيني نشده و حوادثي نظير حمله‌هاي تروريستي كه امروزه در جوامع مختلف اتفاق مي افتد. بررسي رفتار سازه‌ها تحت اثر بارگذاري انفجاري را پر اهميت مي سازد. با توجه به كاربرد گسترده دالهاي بتن مسلح، در اين پژوهش به بررسي عددي رفتار دال‌هاي بتن مسلح تحت اثر انفجار پرداخته شده است. با توجه به مشكل بودن و پرهزينه بودن آزمايشات انفجار، تحليل عددي مي تواند در كاهش تعداد آزمايشات و تفسير بهتر نتايج كمك كند. براي حل عددي مدل‌هاي دال بتني از نرم‌افزار المان محدود ال‌اسداينا (LSDYNA) كه توانايي مدل‌سازي انفجار را داراست و همچنين داراي محدوده وسيعي از مدل‌هاي مواد مي‌باشد استفاده شده است. پارامترهاي مورد بررسي ابعاد و شرايط تكيه گاهي، محل انفجار و ميزان ماده منفجره و چگونگي آرماتور گذاري بوده است. نتايج بدست آمده نشان داد مدل‌هاي مورد بررسي تحت انفجار نزديك كاملا گسيخته شده‌اند، با افزايش ضخامت، خيزي كه توسط نمونه‌ها تجربه شده است به شدت كاهش يافته و با وجود درصد آرماتور يكسان هرچه قطر آرماتورها كمتر و فاصله قرارگيري آن‌ها نيز كمتر باشد دال‌ها خيز كمتري را تجربه خواهند كرد و در صورتيكه درصد آرماتور به كار رفته در نمونه‌هاي شبيه سازي شده افزايش يابد خيز حداكثري كه نمونه‌هاي شبيه‌سازي شده در شرايط يكسان تجربه كرده‌اند مقدار ناچيزي كاهش مي‌يابد. همچنين تغيير شرايط تكيه‌گاهي از گيردار به ساده تاثير بسزايي در گستردگي ايجاد ترك و تغيير سطح خرابي دال‌ها‌ دارد. البته افزايش طول دهانه تاثير چنداني در افزايش سطح خرابي دال ها نداشته است.