مطالعه آزمايشگاهي تاثير زئوليت طبيعي بر خصوصيات رفتاري مخلوط آسفالت گرم

رفتار مخلوط آسفالتي بستگي به خصوصيات قير، مصالح سنگي، فيلر و نسبت‏هاي اختلاط آنها دارد. يكي از پارامترهاي موثر در بهبود رفتار مخلوط آسفالتي اصلاح خصوصيات قير با استفاده از مواد افزودني معدني مي‏باشد. بر اين اساس، در اين پژوهش سعي در بررسي خصوصيات رفتاري مخلوط آسفالتي ساخته‏شده با قيرهاي اصلاح‏شده با يك نوع زئوليت طبيعي به نام كلينوپتيلوليت بوده است. به اين منظور اين ماده در دو درصد جرمي قير (2 و 4 درصد) مورد استفاده قرار گرفته است. به‌منظور بررسي و تعيين خواص ديناميكي مخلوط‌هاي آسفالتي پايه و اصلاح‌شده از آزمايش‌هاي مدول برجهندگي به روش كشش غيرمستقيم، عمر خستگي به روش كشش غيرمستقيم و پتانسيل شيارشدگي به وسيله بارگذاري محوري تكراري استفاده ‌شده است. نتايج به دست آمده در اين پژوهش نشان مي‏دهد كه استفاده از اين افزودني حساسيت حرارتي قير را كاهش داده و با افزايش ويسكوزيته و سختي آن، مدول برجهندگي و تعداد سيكل‌هاي بارگذاري منجر به خرابي نمونه‌هاي آسفالتي را افزايش داده است. همچنين، استفاده از زئوليت باعث كاهش تغيير شكل نهايي در آزمايش بارمحوري مكرر و افزايش عمر خستگي مخلوط‌هاي آسفالتي شده است. با افزايش مقدار كلينوپتيلوليت از 2 به 4 درصد جرم قير، مدول برجهندگي نمونه‌هاي آسفالتي افزايش‌يافته، درنتيجه خاصيت الاستيك نمونه‌ها بهبوديافته و توانايي تحمل تنش توسط آن‌ها، افزايش مي‌يابد. با افزايش دما، وجود كلينوپتيلوليت در نمونه‌ها باعث شده است نرخ كاهش مدول برجهندگي و افزايش عمق شيار شدگي آن‌ها كمتر از نمونه‌هاي كنترل باشد. اين موضوعخود باعث كاهش ضخامت رويه آسفالتي، كاهش احتمال وقوع پديده شيار شدگي در دماهاي بالا و كاهش ترك‌هاي ناشي از خستگي در دماي متوسط و پايين نيز مي‌شود.