بررسي ساختار روايت در رؤيت‌هاي ساختار‌شكنانۀ روزبهان بقلي

بدون عنوان

ين مقاله به بررسي ساختار و عناصر روايت­هاي روزبهان در كتاب كشف‌الاسرار مي­پردازد. درون­مايۀ اصلي اين گزارش­ها شرح مكاشفه­ ها و ديدارهاي روزبهان با خداست كه ساختاري حكايت‌گونه دارند و در الگوي داستان­هاي فرا واقعي روايت مي­شوند. در اين پژوهش افزون‌بر بررسي سابقۀ موضوع «رؤيت» و «شطح» به خاستگاه ناخودآگاه (كهن الگويي) اين روايت­ها و عناصر موجود در روايت­ها كه متناسب با خاستگاه آن­هاست پرداخته مي­شود؛ عناصري چون: ابهام زماني و مكاني، وجود راوي اَبرقهرمان، داشتن الگوي سفر و جست‌وجو، وجود راهنما، استفاده از نماد، گنگي زبان و تصاوير، توجّه به عنصر جمال و زيبايي كه همگي با حالات ناآگاهي و ضمير ناخودآگاه راوي تناسب دارند. همچنين در اين روايت­ها سير تحول و دگرديسي واژگان از حالت حماسي، ادبي و زميني به واژگان عرفاني و آسماني به‌خوبي با نمونه ­ها نشان داده مي­شود.