بررسي توسعه مكاني و فضايي خدمات بهداشتي و درماني در استان هاي مختلف كشور ايران

The Inquiry of Locational and Spatial Development of Health and Medicinal Services in Different Provinces of Iran

بر اساس آمار سازمان بهداشت جهاني، كشور ايران در سالهاي اخير به پيشرفت هاي چشمگيري در عرصه بهداشت و درمان دست يافته است، با اين وجود به نظر مي رسد كه نمي توان به آساني در ارتباط با توازن متناسب خدمات مراقبتهاي بهداشتي و درماني در استانهاي مختلف اين كشور نظر داد بنابراين، مقاله حاضر بر آن است تا با بررسي توزيع جغرافيايي خدمات بهداشتي و درماني ( بررسي ميزان تناسب توزيع خدمات بهداشتي و درماني در اين استانها نسبت به تعداد جمعيت اين استانها) و با استفاده از نرم افزار DeaMaster به بررسي كارايي اين توزيع در استانهاي مختلف كشور بپردازد و در اين راستا متغيرهاي معكوس نرخ مرگ و مير مادران و معكوس نرخ مرگ و مير كودكان زير 5 سال را به عنوان ستاده و متغيرهاي جمعيت / تخت، جمعيت / ارزش افزوده، تعداد پزشك و تعداد مراكز بهداشتي را به عنوان نهاده هاي مربوط به توزيع جغرافياي بخش سلامت در نظر مي گيرد. يافته ها نشان مي دهد كه در دوره زماني 89-1383 استانهاي اردبيل، تهران، خراسان رضوي، خوزستان، سمنان، كهگلويه و بوير احمد، كرمان، گلستان و يزد از كارايي كامل برخوردار مي باشند و ساير استانها زير مرز كارا قرار دارند؛ اين در حالي است كه،كمترين ميزان كارايي مربوط به استانهاي كرمانشاه، خراسان جنوبي، آذربايجان غربي، زنجان و سيستان و بلوچستان مي باشد و اين نتيجه به خوبي نشان دهنده اين عامل است كه در ميان استانهاي كشور، توزيع خدمات بهداشتي و درماني در 9 استان كارا پاسخگوي نيازهاي جمعيتي اين استانها مي باشد و اين خدمات در ساير استانها كفاف جمعيت آنها را نمي دهد.