اشعار «سيلويا پلات» و فروغ در نقد و بررسي ديدگاههاي «الاين شوالتر»

A Comparative Study of Sylvia Plath and Forugh Farrokhzad in the Light of Showalterian Feminist Viewpoint

مقاله حاضر جستاري است بر درك بهتر اشعار پري شادخت شعر معاصر ايران، فروغ فرخ‌زاد و نامدارترين شاعره معاصر آمريكا، سيلويا پلات. بر طبق نظر شوالتر، نقد و بررسي آثار شاعران و نويسندگان زن براساس چارچوب‌هاي برآمده از آثار ادبي نويسندگان مرد از يك سو به معناي تأييد گفتمان مردسالارانه حاكم بر فضاي نقد مي‌باشد و از سوي ديگر منجر به سكوت زنان حتي در تجزيه و تحليل آثار خودشان مي‌شود. اين مقاله بر آن است تا با بررسي تطبيقي اشعار فرخ‌زاد و پلات، پي به وجوه مشترك انديشه‌هاي اين دو شاعر ببرد. به راستي فرخ‌زاد در دو دفتر آخر خود بار ديگر متولد مي‌شود و به فصل جديدي از ايمان در زندگي خود دست مي‌يابد و پلات نيز در شاه كار ادبي‌اش آريل تكامل و پختگي يك شاعر بزرگ را تجربه مي‌كند.

The present study is a cross-cultural survey of American Sylvia Plath’s and Iranian ForughFarrokhzad’s poetry in the light of Showalterian feminist viewpoint. Elaine Showalter believes that analyzing women’s works according to the male-constructed theories would result in mere imitation of male discourse and consequently mere silence of women even in evaluating their own works. Thus, she presents a female framework i.e. Gynocriticism. The present writers are to scrutinize some Plath’s and Farrokghzad’s poems according to the above-mentioned framework and come to the conclusion that both poets reject the pre-established norms of patriarchal literature. As two avant-garde poets, they create a literature of themselves on the basis of their female entity and experience.