تغيير ويژگي‌هاي شيميايي خاك در مقابل آتش و شدت‌هاي مختلف آن

در بين رويشگاه هاي مختلف، آتش يك فاكتور اكولوژيك و تعيين كننده است كه بسياري از ويژگي هاي فيزيكي، شيميايي و زيستي خاك تحت تاثير آن تغيير مي كند كه وسعت و مدت زمان اين اثرات به شدت آتش سوزي بستگي دارد. به منظور بررسي تاثير آتش و شدت هاي مختلف آن بر ويژگيهاي شيميايي مختلف خاك در جنوب شرقي پارك ملي گلستان، منطقه ييلاق دشت با ارتفاع 1400 متر و پوشش علفي، بوته‌اي و درختچه‌اي انتخاب شد. مناطق كنترل نيز در مجاور مناطق آتش گرفته هر سه نوع پوشش گياهي با مشخصات اكولوژيك يكسان مشخص شدند. نمونه هاي خاك در مناطق با و بدون رخداد آتش از عمق 05 سانتي‌متري زيراشكوب سه نوع پوشش گياهي برداشت شد و ويژگي هاي خاك شامل ماده آلي، ماده آلي ذره اي، نيترژن كل و پايداري خاكدانه ها اندازه گيري شد. نتايج نشان داد آتش در هيچكدام از شدت‌ها تاثير معني‌داري بر ميزان ماده آلي نداشت در حالي‌كه ماده آلي ذره اي و پايداري خاكدانه در شدت‌هاي متوسط و زياد در مقابل آتش كاهش نشان داد (05/0 P )ميانگين ماده آلي ذره اي از 8/0 گرم بر كيلوگرم در منطقه شاهد به 7/0 گرم بر كيلوگرم در منطقه با شدت متوسط و از 7/0 گرم بر كيلوگرم در منطقه شاهد به 5/0 گرم بر كيلوگرم در منطقه با شدت زياد آتش تنزل نشان داد. پايداري خاكدانه از 60/46 درصد در منطقه شاهد به 90/34 درصد در منطقه با شدت متوسط و از 10/37 درصد در منطقه شاهد به 80/30 درصد در منطقه با شدت زياد آتش كاهش يافت. آتش باعث افزايش مقدار نيتروژن كل در شدت‌هاي مختلف شد.