اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر ادراك شايستگي و شادكامي دانش‌آموزان پسر مقطع ششم ابتدايي شهر شيراز

پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر ادراك شايستگي و شادكامي دانش‌آموزان انجام گرفت. پژوهش از نوع شبه آزمايشي بود كه در آن از طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده گرديد. جامعه آماري متشكل از دانش‌آموزان پسر مقطع ششم ابتدايي شهر شيراز در سال تحصيلي 95-1394 بود، كه با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس، 30 نفر از مشاركت‌كنندگاني كه نمرات پايين‌تري در مقياس ادراك شايستگي (هارتر، 1982) و پرسشنامه شادكامي (هيلز و آرگيل، 2002) كسب نمودند، انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) گمارده شدند. گروه آزمايش، آموزش مهارت‌هاي ارتباطي را در 10 جلسه (90 دقيقه‌اي) دريافت كردند. سپس، از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه تفاوت معناداري (0.01 P) بين دو گروه در ادراك شايستگي و ابعاد آن (شناختي، اجتماعي و جسماني) و شادكامي وجود دارد و ميانگين نمرات در گروه آزمايش بيشتر از گروه كنترل بود. درنتيجه، آموزش مهارت‌هاي ارتباطي در افزايش ادراك شايستگي و شادكامي دانش‌آموزان اثربخش است.