تأثير سرمايه روان‌شناختي بر عملكرد شغلي با توجه به نقش واسطه‌اي رضايت شغلي و تعهد سازماني در كاركنان شركت مخابرات

اين پژوهش با هدف بررسي تأثير سرمايه روان‌شناختي بر عملكرد شغلي با توجه به نقش واسطه‌اي رضايت شغلي و تعهد سازماني اجرا شد. روش پژوهش همبستگي و جامعه آماري پژوهش را كاركنان زن و مرد شركت مخابرات در شهر اصفهان تشكيل دادند كه از بين آن‌ها دويست و هشتادوپنج نفر به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه سرمايه روان‌شناختي (ناگيوئن و همكاران، 2012)، پرسشنامه عملكرد شغلي (ناگيوئن و همكاران، 2012)، پرسشنامه رضايت شغلي (اسپكتور، 1985) و پرسشنامه تعهد سازماني (اسپير و ون‌كاتش، 2002) بودند. داده‌ها با استفاده از الگوسازي معادله ساختاري (SEM) تحليل شدند. نتايج حاصل از الگوسازي معادله ساختاري (SEM) نشان داد كه سرمايه روان‌شناختي بر رضايت شغلي (0.21 =­β) و تعهد سازماني (0.26 =­β)، رضايت شغلي بر تعهد سازماني (0.48 =­β) و تعهد سازماني بر عملكرد شغلي (1.18 =­β) داراي اثر مستقيم هستند (0.001=p). همچنين سرمايه روان‌شناختي از طريق رضايت شغلي و تعهد سازماني بر عملكرد شغلي (0.56 =­β) داراي اثر غيرمستقيم است (0.01=p). درمجموع نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه رضايت شغلي و تعهد سازماني متغيرهاي واسطه‌اي در رابطه بين سرمايه روان‌شناختي و عملكرد شغلي هستند.