تبيين يك الگوي هويتي تركيبيِ شهري در جهت پيشرفت و توسعه كشور

Presenting a Mixed Identity Model of City For Development of The Country

در اين مقاله تلاش مي‌شود كه ابتدا تبيين نظري بر اساس قرار دادن مقوله شهر در چارچوب فرآيند عمومي‌ جهاني‌شدن انجام بگيرد و درك جديدي كه نسبت به فرهنگ و اولويت آن در برابر رويكردهاي فناورانه- اقتصادي به توسعه وجود دارد بيان شود. سپس، شهر اسلامي - ايراني در سه دوره متفاوت تاريخ ايران، يعني ورود مدرنيته (مشروطه)، شكل‌گيري مدرنيته بر اساس الگوي غربي (دوره پهلوي)، و سرانجام باز تعريف مدرنيته مورد بررسي قرار مي‌گيرد. همچنين ورود ما به‌ نظام جهاني (دوره پسا انقلابي) بررسي و رويكردهاي شكلي و صورت‌گرا براي تبيين اين الگو نقد خواهد شد. و سرانجام تلاش مي‌شود الگوي شهري كه شايد بتواند آينده‌اي بهتر و هماهنگ‌تر را براي شهروندان ما به وجود بياورد، بر اساس مشخص كردن گروهي از مهم‌ترين مؤلفه‌هاي كنوني جامعه ايران و راهبردهايي براي مديريت آن‌ها بر اساس اصل تفاوت و نه تلاش براي يكسان‌سازي و از ميان بردن تكثر، عرضه شود.

In this article a theoretical explanation is presented based on the perceiving city in the general process of globalization. It provided a new perception of culture and its priority against the technological economic approach towards development. Then Islamic Iranian city in different eras of Iranian history; the arrival of modernity (The Persian Constitutional Revolution), the formation of modernity based on the western model (Pahlavi), and the redefinition of modernity are studied. Moreover, entering the global system (post-revolutionary era) is reviewed and the explanatory approaches are criticized. Regarding the most prominent features of Iran's society and respecting diversity rather than homogenizing, this article attempts to provide an eligible and functional model for the city.