يك تبيين اقتصادي - فلسفي از جايگاه خودخواهي و عدالت‌خواهي در نظريه مصرف‌كننده از منظر نظريه عدالت رالز

در اين مقاله تبييني اقتصادي - فلسفي از جايگاه خودخواهي و عدالت‌خواهي در نظريه مصرف‌كننده كه به لحاظ شكلي يك نظريه اصل موضوعي و به لحاظ محتوايي، يك قرائت قوي از نظريه انتخاب عقلاني است، ارائه مي‌شود. با تحليل ساختار يك نظريه اصل موضوعي به طور عام و نظريه مصرف‌كننده به طور خاص و با طرح اين فرضيه كه يك مبناي ارزشي خودخواهانه در اين نظريه وجود دارد به منظور تاييد اين فرضيه بر لزوم وجود يك چارچوب نظري براي تعريف دو اصطلاح خودخواهي و عدالت‌خواهي تاكيد مي‌شود.  آنگاه تعاريف اين دو اصطلاح از منظر نظريه عدالت رالز تشريح مي‌شود تا مبنايي براي طرح دو سوال اساسي به اين شرح فراهم شود: 1 آيا انسان به منزله يك مصرف‌كننده و به طور كلي‌تر يك تصميم‌گيرنده، ناگزير به انتخاب بين خودخواهي و عدالت‌خواهي است؟ 2 در صورت ناگزير بودن، اين انتخاب چگونه صورت مي‌گيرد؟ در پاسخ به اين سوالات با بكارگيري توام نظريه انتخاب عقلاني و نظريه عدالت رالز، بحث مي‌شود كه ترجيحات مصرف‌كننده به دو ميل اساسي خودخواهي و عدالت‌خواهي قابل‌تحويلند. سرانجام با مقايسه آراء رالز و هابز نتيجه‌گيري مي‌شود كه انسان‌شناسي فلسفي به منزله يك مولفه اساسي نظام فلسفي، عاملي تعيين‌كننده در انتخاب بين خودخواهي و عدالت‌خواهي در حوزه‌هاي مختلف از جمله در نظريه مصرف است.