بازخواني روايت راوندي از تاريخ آل سلجوق بر اساس طرح سراسربين فوكو

متن‌ها محصول اجبارهاي اجتماعي و زباني‌اَند، به همين دليل قواعد بازي را بايد در كاركردهاي نهادي يافت كه توليدكننده گفتمان است.بازخواني روايت راوندي از تاريخ آل سلجوق با رويكرد تحليل انتقادي گفتمان نشان مي‌دهد كه متن توليدشده در اواخر امپراطوري سلجوقي، بازتاب مجموعه‌اي از گفتمان‌هاي حاكم در سراسر عصر سلجوقي است. مناسبات قدرت و مشروعيّت كه شاخصه گفتمان سلجوقي است، به‌ عنوان يك اصل تعميم‌يافته در اين متن انعكاس دارد و جنبه‌هاي معيّني از هويّت اجتماعي را بازتوليد مي‌كند. هر يك از گفتمان‌هاي ديني معطوف به قدرت، گفتمان مخالف و يا گريز از مركز و گفتمان علمي معطوف به سياست، در صورت‌بندي گفتماني عصر سلجوقي از عناصر گفتمان‌هاي ديگر كمك مي‌گيرد و آنها را به شبكه معاني خود پيوند مي‌زند. نهادهاي اجتماعي عصر سلجوقي، حاوي تشكّل‌هاي گفتماني ايدئولوژيكي است كه از طريق نظارت سراسربين، با گروه‌هاي مختلف موجود در نهاد قدرت ارتباط مي‌يابد.