بوستان سعدي و ترامتنيت ژنت: پژوهشي در بوستان سعدي با رويكرد ترامتنيت ژنت، از منظر ادبيات تطبيقي

همزمان با بينامتنيت و ساختارگرايي، ادبيات تطبيقي هم با رويكردي متفاوت، مطرح شد و به عنوان رشته‌اي مستقل اعلام موجوديت كرد. ادبيات تطبيقي، بينامتنيت و ترامتنيت، هرسه به «بررسي روابط ميان يك متن با متن يا متن‌هاي ديگر» مي‌پردازند، اما با رويكردي متفاوت كه باعث مي‌شود متن از حالت تك‌معنايي و بسته بودن خارج شده، پويايي، تحول و معنايي نو بيابد. ادبيات تطبيقي «روابط ادبي ميان ادبيات ملت‌ها بر مبناي روابط تاريخي، شباهت‌ها، تفاوت‌ها و رابطه تأثير و تأثري» را بررسي‌مي‌كند كه اينجا هم به نوعي گفت‌وگوي ميان متن در سطح فراملّي و فرامرزي اتفاق مي‌افتد. در نتيجه، با بينامتنيت و به طريق اولي با ترامتنيت ارتباط تنگاتنگي دارد. اين دو از روش‌هاي مفيد و مؤثر در نقد متن به شمارمي‌آيند و در فهم بهتر متن و رمزگشايي آن نقش اساسي دارند. مقاله حاضر، بوستان سعدي را با رويكرد بينامتنيت و ترامتنيت (و از ميان ترامتن‌ها هم پيرامتن‌ها را) بررسي و عوامل بيروني مؤثر در خلق اثر و فهم متن را بيان مي‌كند و بخش‌هايي كه در خوانش اوليه متون چندان بااهميت تلقي نمي‌شدند، با اين رويكرد، كاركرد آن‌ها نمايان و ارتباط‌ آن‌ها از منظر ادبيات تطبيقي نشان داده ‌شده‌است.