بررسي انواع شيوه‌هاي تأكيد بلاغي در قصايد ناصرخسرو با نگاهي به خردگرايي و انديشه‌هاي مذهبي شاعر

تأكيد در بلاغت به معناي ثابت‌كردن يك مفهوم در ذهن مخاطب و تقويت و استواركردن آن براي زدودن هرگونه ابهام نسبت به معناي منظور است. اين شگرد ادبي با استفاده از گنجايش‌هاي ويژه زباني صورت مي‌گيرد. باتوجه‌به رويكرد مذهبي ناصرخسرو در اشعار و هدف ويژه اين شاعر از سرودن شعر، شيوه‌هاي تأكيد بلاغي در اشعار او كاربرد بسياري دارد. بررسي انواع اين شيوه‌ها بسياري از جنبه‌ها و ظرايف شعري اين شاعر را مي‌تواند آشكار كند. هدف اين پژوهش بررسي انواع شيوه‌هاي تأكيد بلاغي در اشعار ناصرخسرو است. اين جستار به روش كتابخانه‌اي انجام شد. در اين پژوهش شواهد تأكيد بلاغي در قصايد ناصرخسرو در دو موضوع شگردهاي علم معاني و بديع بررسي مي‌شود. برپايه نتايج مي‌توان گفت خردگرايي شاعر به توجه بسيار او به آرايه‌هايي مانند استدلال و اسلوب معادله انجاميده است؛ همچنين انديشه‌هاي اسماعيلي اين شاعر در كاربرد پرسش بلاغي و پرهيز از سوگند و بدل و تنسيق‌الصفات مؤثر بوده است. گفتني است شيوه‌هايي مانند مبالغه و شخصيت‌بخشي كه بيشتر با سرشتي خيال‌پرور سازگار است تا فلسفي، در شعر او جايگاهي ندارد.