مضامين درد و رنج در اشعار عبدالوهاب البياتي و قيصر امين پور

عبدالوهاب البياتي شاعري آزادي‌خواه و استبدادستيز است. اشعارش داراي مضامين سياسي و اجتماعي است و نوستالژي دلتنگي بر گذشته و اسطوره پردازي و بيان غير صريح‌اش، بيان‌گر خفقان زمانه اوست. رنج مردمان ديار خويش را با قصيده‌هايي بيان مي‌كند چراكه خوف و بيم و خفقان حاكم بر جامعه آن روز البياتي را وادار به زدن نقابي به نام سندباد مي‌نمايد. اما قيصر ايران در شرايط پيچيده جنگ و محاصره، آلامي كه بر ملت بسيار سنگين و گران بود را همراه با آنان چشيد و هم‌نوا با آنان سرود. ما در اين مقاله با هدف تبيين مضامين درد و رنج در صدد آن‌ايم كه اشعار قيصر امين پور و عبدالوهاب البياتي اين دو شاعر كه نظاره‌گر مقاومت دو ملت بودند را با تكيه بر روش توصيفي تحليلي و كتابخانه‌اي و جمع آوري اطلاعات با مراجعه به سايت‌هاي اينترنتي بررسي كنيم.