تاثير خستگي عملكردي بر حس وضعيت مفصل مچ پا در بازيكنان فوتسال زن

هدف و زمينه: خستگي يكي از مهم­ترين عوامل اثرگذار در بروز آسيب­ هاي ورزشي است. هدف از تحقيق حاضر، تعيين اثر خستگي عملكردي بر حس­ وضعيت مفصل مچ­پا در زنان فوتساليست بود. روش بررسي: در تحقيق نيمه­ تجربي حاضر 22 نفر از دانشجويان دختر فوتساليست دانشگاه اصفهان با ميانگين و انحراف معيار سن 8/1±20 سال، وزن 40/2 ±57 كيلوگرم، قد 73/5±161 سانتي­متر به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. خستگي عملكردي فوتسال توسط پروتكل تعديل شده شبه‌فوتبال بانگسبو ايجاد شد. حس‌­ وضعيت مفصل مچ ­پا توسط دستگاه ايزوكنتيك بايودكس در دو حالت اينورژن و اورژن در زاويه 15 درجه و خستگي توسط مقياس بورگ قبل و بلافاصله پس از اجراي پروتكل خستگي اندازه­ گيري شد. تجزيه و تحليل داده­ ها به وسيله آزمون T همبسته در سطح معناداري (05 /0P≤) انجام شد. يافته­ ها: نتايج نشان داد كه پس از خستگي، ميزان خطاي بازيكنان در بازسازي زاويه مورد نظر به‌طور معناداري افزايش يافته است. براساس اطلاعات به‌دست آمده از مقياس بورگ نيز ميزان خستگي بازيكنان در پس­ آزمون (2/2±81/17) به طور معناداري بيشتر از پيش­ آزمون (81/0± 7) بود (54/1 ES= و000/0P=). نتيجه­ گيري: خستگي باعث تغيير در حس ­وضعيت مفصل مچ ­پا مي­ شود. در تحقيق حاضر از پروتكل خستگي شبيه­ سازي شده با بازي فوتسال براي ايجاد خستگي در آزمودني­ ها استفاده شد. نتايج نشان داد كه پس از انجام پروتكل ميزان خطاي حس ­وضعيت افزايش زيادي داشته است. بنابراين احتمال آسيب‌ديدگي زياد مي­ شود.