تحليل انتقادي احاديث تبارشناسي الياس

در تبارشناسي پيامبران نَسب، اسم و زيست پيامبران بازكاوي مي شود. نتايج تبارشناسي در رسالت شناسي پيامبران تأثير مستقيم دارد و در نفي و اثبات برخي از انگاره ها و آموزه ها از آنان اثرگذار است و گاهي نيز به تصحيح نگره ها در رسالت شناسي آنان ياري مي رساند. در اين پژوهه، تبارشناسي الياس در سه محور نسب، اسم و حيات وي بر پايه داده هاي منابع اسلامي مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته است. منابع اسلامي دو نسب براي الياس بيان كرده اند كه هيچ كدام كامل نيستند و هر كدام كاستي خود را دارند. در نسب الياس حضور يوشع بن نون و اتصال وي از طريق افرائيم بن يوسف نكته مهمي است كه در انساب وي مغفول مانده است. اسم الياس عبري است و نگره اشتقاق عربي آن با مناقشات زبان شناسي و تاريخي روبه روست. با استناد به سياق آيات، الياسين در قرآن همان الياس(ع) است. مستندات زنده بودن الياس(ع) با مناقشات سندي و محتوايي همراه است و محققان مسلمان بر موت ايشان اتفاق نظر دارند. از اين رو، رسالت غيبي پساصعود الياس مقبول سنّت اسلامي نيست.