بررسي ديدگاه مدرسان زبان انگليسي و زبان‌آموزان در مورد نقش زمان در آموزش و فرهنگ ايران

زمان مفهومي پيچيده است كه در هر فرهنگ و جامعه‌اي معناي خاصي به خود گرفته است. نگاه افراد جامعه نسبت به زمان آن ‌قدر اهميت دارد كه برخي ديدگاه مردم جامعه نسبت به زمان را معرف نوع فرهنگ آن جامعه تلقي مي‌كنند.در اين مقاله برآنيم تا با استفاده از روش كيفي ديدگاه مدرسان و فراگيران زبان انگليسي در مورد نقش زمان در نظام آموزشي ايران و همچنين در فرهنگ روزمرۀ ايراني را بسنجيم. بدين منظور با 8 مدرس زبان انگليسي و 10 زبان‌آموز مصاحبه صورت گرفت. از تحليل مصاحبه‌ها چند موضوع استخراج شد كه عبارتند از: رويكرد منفعلانه نسبت به زمان در فرهنگ روزمره، عدم توجه كافي به زمان در نظام آموزشي ايران، درصد بالاي هدر رفتن زمان در كلاس‌هاي زبان، حق تأخير بر اساس نوع رابطۀ اجتماعي، زندگي در زمان آينده و عدم تأثيرپذيري از فرهنگ انگليسي در وقت‌شناسي. در پايان، راهكارهايي براي توجه بيشتر به نقش زمان در سطح آموزشي و فرهنگي ارائه شد.