‏نقشمجراهايآموزشيدربهبودمشاركتروستايياندرطرح‏هايحفاظتازمحيط‌زيست(موردمطالعه:شهرستانديواندره)

اين تحقيق با هدف كلي نقش مجراهاي آموزشي در بهبود مشاركت‏ هاي روستاييان در طرح‏ هاي حفاظت از محيط‌زيست انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل كليه‏ كشاورزان شهرستان ديواندره بود (N=7931). با استفاده فرمول نمونه‏ گيري كوكران تعداد 260 نفر از آن‏ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي افزايش اعتبار يافته ‏ها 290 پرسشنامه با روش نمونه‏ گيري طبقه‏ اي تصادفي با انتساب متناسب توزيع شد كه در نهايت تعداد 274 پرسشنامه به‌صورت كامل تكميل گرديد و مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. ابزار اصلي تحقيق، پرسشنامه ‏اي بود كه روايي آن توسط جمعي از متخصصان و پايايي متغيرهاي آن توسط ضريب آلفاي كرونباخ تأييد شد (α gt;0.7). تجزيه‌ وتحليل داده‏ ها به‏ وسيله نرم ‏افزار SPSSwin18 انجام شد. نتايج تحليل همبستگي حاكي از رابطه مثبت و معني‏ داري بين ابعاد مجراهاي آموزشي (محلي، ملي و بين ‏المللي) با مشاركت روستاييان بود. علاوه بر اين نتايج ضريب رگرسيون نشان داد ابعاد مجراهاي آموزشي تأثير مثبت معني‏ داري بر بهبود مشاركت روستاييان دارند به‌طوري‌كه 08/90 درصد از تغييرات متغير وابسته (مشاركت) را تبيين نمودند. همچنين نتايج تحليل عاملي راهكارهاي بهبود مشاركت‏ها مردمي را در طرح‏ هاي حفاظت از محيط‌زيست را در عامل‏هاي تقويت فرهنگ مشاركت و حفاظتي، راهكار مديريتي و فرهنگي، راهكار مشورتي و آگاهي، اثربخشي و كارايي، راهكار ساختاري و تشكيلاتي و بهبود تعهد و مسئوليت طبقه ‏بندي كرد. در اين راستا بر اساس نتايج تحقيق پيشنهاد‌هايي جهت بهبود مشاركت‏هاي روستاييان در طرح‏هاي حفاظت از محيط‌زيست ارائه شد.