بررسي تأثير شبكه هاي اجتماعي مجازي بر امنيت اجتماعي ج. ا.ايران با رويكرد سياست گذاري

ظهور و ضريب نفوذ فناوري‎هاي نوين ارتباطي و از جمله شبكه هاي اجتماي مجازي در يك دهه اخير افزايش چشمگيري داشته است به‎طوري‎كه به متغيير مستقلي براي بيان برخي از تغييرات سياسي و اجتماعي تبديل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير شبكه هاي اجتماعي بر امنيت اجتماعي ج.ا.ايران با رويكرد سياست‌گذاري انجام‌ شده است. نوع پژوهش حاضر كيفي و با روش توصيفي- تحليلي بوده و جامعه آماري آن را صاحب‌نظران و نخبگان حوزه امنيت و فضاي مجازي تشكيل داده اند. در اين پژوهش، از نمونه‌گيري هدفمند استفاده شد. حجم نمونه در گروه مذكور بر اساس اشباع مقوله ها و اطلاعات شناسايي ‌شده 13 نفر بود. محقق براي جمع آوري اطلاعات، از مصاحبه استفاده نموده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد شبكه هاي اجتماعي مجازي ماهيت دو وجهي دارند. يعني درعين‎حال كه ابزاري مؤثر در جهت ايجاد همنوايي هويتي، تقويت هويت ملي، ترويج فرهنگ و ارزش هاي اسلامي- ايراني، تقويت ساخت هاي قدرت جامعه نظير حاكميت و گروه هاي اجتماعي، تقويت مؤلفه‎هاي سرمايه اجتماعي، اقناع سازي و پذيرش باورها و ارزش ها، كمك به جامعه‎ پذيري و انتقال ميراث فرهنگي و تقويت همبستگي اجتماعي هستند، به‎دليل نبود زيرساخت‌هاي لازم سخت‌افزاري و نرم‌افزاري و فقدان سياست‌گذاري منسجم و هدفمند، باعث به هم ريختن نظم هويتي، شكاف و جعل هويت( بحران هويت)، تغيير نظام فكري و انديشه اي كاربران، مشروعيت زدايي از اعتقادات و باورها، ر-واج الگوهاي جديد و متعارض با ارزش ها و هنجارهاي مسلط( تضعيف اعتقادات، ارزش ها و باورهاي ملي)، تغيير در پوشش مردم، تغيير در نوع و عادت غذايي، فرو پاشي روابط نهادينه اجتماعي(تغيير شيوه و سبك زندگي) ، تغيير زبان ملي و تضعيف انسجام و تجانس اجتماعي گرديده و هم‎اكنون به يكي از ابزار هاي مهم تهديد امنيت اجتماعي جمهوري اسلامي ايران تبديل شده اند. ادامه اين روند تغيير در بنيان هاي اساسي توليد و حفظ نظم و امنيت اجتماعي را نيز به دنبال دارد.