پيشگيري وضعي در مقابله با تهديد نرم با رويكرد انتظامي

زمينه و هدف: "تهديد" به عنوان يك مؤلفه، از يك سو ضرورت معنا و مفهوم امنيت را متجلي نموده و از سوي ديگر ضرورت ايجاد و حفظ آمادگي براي دفاع و مقابله با آن را ياد آوري مي نمايد. ناجا كه مسئول برقراري و تأمين امنيت در جامعه است، براي دستيابي به امنيت پايدار مي بايست، اقدامات پيشگيرانه، درماني و مقابله اي را در برابر تهديدات نرم در نظر بگيرد و به ريشه يابي آن بپردازد. روش: روش تحقيق، توصيفي و از نوع پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش، فرماندهان و معاونين انتظامي استان به تعداد 50 نفر در نظر گرفته شد. روش نمونه گيري به صورت تمام شمار و ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته با پايايي 812/. بوده است. روش آماري به كار گرفته شده در اين تحقيق نيز، از نوع توصيفي است كه با طرح 34 سؤال بسته در قالب پرسشنامه به جمع آوري و تحليل داده ها، پرداخته شد. نتيجه گيري: با توجه به اصل مهم «پيشگيري بهتر از درمان»، توجه به رويكرد پيشگيري وضعي در مقابله با تهديد نرم، مي تواند بيشتر و بهتر از اقدام هاي مقابله اي مثمر ثمر واقع گردد. يافته ها: نتايج حاصل از اين پژوهش، نشان داد كه پيشگيري وضعي از طريق افزايش زحمت لازم در برابر تهديد نرم، بايستي در اولويت اول برنامه هاي فرماندهان و مسئولان ناجا قرار گيرد.