پيامدهاي سياسي آيين پياده‌روي اربعين

بدون عنوان

آيين‌ها جزيي از فرهنگ هر جامعه است كه تفاوت ديدگاه‌ها نسبت به جهان هستي و شيوه زيست را در خود حمل مي‌كنند و در جوامع ديني داراي منشأ اعتقادي‌‍‌‌‌اند. تفاوت موجود در برداشت شيعه و سني از جانشيني پيامبر اسلامp دو فرهنگ متفاوت زندگي را پرورش و گاهي مواقع در مقابل هم قرار داده است. فرهنگ عزاداري حماسه عاشورا و اربعين در ميان شيعيان، وجه تمايز اصلي اين برداشت اسلامي است كه امروزه در آيين پياده‌روي اربعين تجلي مي‌يابد. پس فهم اين آيين و تبيين پيامدهاي سياسي آن براي نظامي كه از آموزه‌هاي اعتقادي آن الهام مي‌گيرد، اهميت دارد. اما تفسير امري آييني و فرهنگي، به امري سياسي به‌راحتي ميسور نيست؛ بنابراين، ضرورت دارد آيين پياده‌روي اربعين در چارچوب هرمنوتيك هم‌چون متن / پديده‌اي اجتماعي ـ سياسي، فهميده و سپس در قالب نظريه بسيج منابع تحليل شود تا پيامدهاي سياسي‌اش تبيين گردد. از اين ‌رو، در اين تحقيق از چارچوب نظري تلفيقي استفاده كرده و بعد از تبيين موضوع، به اين نتيجه رسيده‌ايم كه با تقويت ظرفيت حق‌جويي، عدالت‌طلبي و ظلم‌ستيزي نهفته در آيين پياده‌روي اربعين، مي‌توان بر فطرت سليم انسان‌ها، از همه اديان و مذاهب، اثر گذاشت و بر تعداد طرف‌داران و عاملان اين آيين افزود. نتيجه نهايي اين امر، افزايش مشروعيت و اقتدار جمهوري اسلامي ايران است.

فاقد چكيده