نگاه تعليمى مولوى به انواع ضرب المثل ها در مثنوى

Rumi’s Didactic Approach to Various Proverbs in Mathnavi

ضرب المثلها، يكى از اركان ارزشمندفرهنگ زبان فارسى اندكه مولانا با سه شيوه كاربردى؛ يعنى: كاربرد مستقيم مثل، استفاده از مضمون مثل در بيت و ابياتى كه خود به دليل اهميتّ، مثل شده اند به تعليم و آموزش مريدان پرداخته است.دراين پژوهش، مثل ها در دفاتر شش گانه ى مثنوى از جنبه هاى مختلف كمّى و كيفى و بار عاطفى و معنايى كه گويا تاكنون به اهميت آن در مثنوى پرداخته نشده بود، سنجيده شده اند، تاعلاوه بردرك اهميتّ اخلاقى وتعليمى مثلها، سهم مولانا را در خلق ابيات و ترويج ذخيره ى فرهنگى مثلها، بتوان دريافت.در مجموع، حدود يك هزاروصدوبيست و هفت مثل را در مثنوى استفاده نموده يا خود خلق كرده كه همگى از حيث پيام اخلاقى و تعليمى در پنج دسته محتوايى قرار مى گيرندكه در مجموع، بازگوى نگاه آموزشى و رسالت اخلاقى، ارشادى و انتقادى مولانا نسبت به كاربرد مثل ها است.