ويتگنشتاين، كانت و اخلاق

ويتگنشتاين در تفكر متقدم خود فلسفه را نقد زبان و هدف رساله منطقي ـ فلسفي را مرز نهادن ميان گفتني و ناگفتني ( نشان دادني) و يا به تعبيري ميان علم تجربي از يك سو و اخلاق از سوي ديگر قرار داده­است. و اين بخش اخير را مهمتر مي­داند. چنين هدف­گذاريي شباهت رساله را پروژه كانتي در نقد عقل محض نشان مي­دهد. پرسش اصلي اين مقاله اين است كه آيا با توجه به مشابهت هاي كلي اين دو پروژه، مي­توان گفت ويتگنشتاين در حوزه اخلاق نيز از كانت متاثر است؟ اگر بله، اين تاثير تا چه حد است؟ براي ورود به بحث، من يا سوژه و همچنين اراده به عنوان مدخل بحث مطرح مي­شوند، سپس با پرداختن به غايت اخلاق و امر راز آميز به پاسخ پرسش اصلي مقاله خواهيم پرداخت.