تحليل عوامل اجتماعي مؤثر بر مشاركت شهروندي: ارزيابي تجربي نظريه‌ي سرمايه‌ي اجتماعي

مشاركت شهروندي مؤلفه‌ي اصلي در رسيدن به اهداف توسعه‌ي مديريت شهري است و فرايندي است كه در آن افراد بي ­تجربه و معمولي يك اجتماع، قدرت اتخاذ تصميم در زمينه­ ي امور معمولي اجتماع خود را تجربه و تمرين مي­كنند كه عوامل بسياري شدت و ميزان آن را تعيين مي‌كند. پژوهش حاضر با عنوان تحليل عوامل اجتماعي مؤثر بر مشاركت شهروندي: ارزيابي تجربي نظريه‌ ي سرمايه‌ ي اجتماعي، به بررسي تأثير عواملي چون اعتماد به مردم، اعتماد به نهاد مديريت ‌شهري، عضويت در احزاب و انجمن‌ هاي محلي و رسانه بر ميزان مشاركت شهروندي و گرايش به مشاركت شهروندي پرداخته است. چهارچوب نظري پژوهش حاضر بر اساس نظريه‌ ي سرمايه‌ ي اجتماعي است. اين پژوهش از نوع كاربردي و روش آن پيمايش است، ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه است كه پس از سنجش روايي و پايايي آن، بر طبق فرمول كوكران جمعيت نمونه 881 نفر از شهروندان مناطق 22 گانه‌ي تهران از طريق نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي تعيين و پس از گردآوري اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS به تجزيه و تحليل داده‌ها پرداخته ‌شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه سازه‌ي سرمايه‌ ي اجتماعي به صورت مستقيم توانسته 59 درصد از تغييرات مشاركت شهروندي را تبيين و پيش‌بيني كند و پس از ورود عامل گرايش به مشاركت شهروندي درون مدل، اين سازه به همراه تمام ابعاد خود و عامل گرايش به مشاركت، توانست 62 درصد از تغييرات مشاركت شهروندي را تبيين و پيش‌بيني كند كه اعتماد به نهاد مديريت ‌شهري در مدل اول و عضويت در احزاب و انجمن‌هاي محلي در مدل دوم بيشترين تأثير و رسانه كمترين تأثير را در هر دو مدل در تبيين سازه‌ي سرمايه‌ي اجتماعي داشته ‌است و در نهايت تحليل يافته‌ها نشان از مشاركت متوسط رو به پايين شهروندان در امور شهر و محله دارد.