موانع توسعه‌ي اقتصادي سكونتگاه هاي غيررسمي شهر كرمان با استفاده از نظريه‌ي زمينه اي

موضوع اين پژوهش موانع توسعه‌ي اقتصادي سكونتگاه­ هاي غير رسمي شهر كرمان و مسأله‌ي آن توسعه‌ نيافتگي اقتصادي مناطق ذكر شده است. جامعه‌ ي مورد مطالعه‌ ي اين پژوهش چهار سكونتگاه غيررسمي شهرك پدر، شهرك صنعتي، شهرك صياد شيرازي و شهرك پشت­ بند مملكت بوده و روش انجام آن كيفي با رويكرد نظريه‌ي زمينه­ اي و استفاده از استراتژي مدل پارادايمي است. براي نمونه ­گيري در اين پژوهش از روش هدفمند استفاده شده، تكنيك جمع ­آوري داده­ ها مصاحبه‌ي عميق و در دو سطح ساختار نهادي و محلي انجام و تحليل داده ­ها به روش مقايسه­اي مداوم استروس و كوربين صورت پذيرفته است. تعداد مصاحبه ­ها در سطح محلي 43، تعداد مفاهيم شكل گرفته 24 و تعداد مقوله­ هاي ايجاد شده 10 مورد و در سطح ساختار نهادي نيز تعداد مصاحبه­ هاي صورت پذيرفته 17، تعداد مفاهيم شكل گرفته 7 و تعداد مقوله­ هاي ايجاد شده 3 مورد است. در اين بررسي به منظور قابل فهم كردن نتايج تحقيق براي خواننده و افزايش سطح يكنواختي و همسازي نتايج، در بحث روايي به انديشه‌ي لينكلن و گوبا و در بحث پايايي به انديشه­ هاي كرك و ميلر رجوع گرديده است. يافته­ هاي تحقيق نشان مي­دهد كه با توجه به تداوم شرايط علّي مربوط به پديده‌ي توسعه‌ نيافتگي اقتصادي سكونتگاه­ هاي غير رسمي، شرايط زمينه­ اي و مداخله­ هاي غير تخصصي ساختار نهادي، راهبردهاي اتخاذ شده توسط ساكنان سكونتگاه ­هاي غيررسمي شهر كرمان، منجر به پيامدهاي مورد انتظار در سند بالا دستي ابلاغي نشده و با وجود گذشت بيش از يك دهه از زمان تصويب سند ذكر شده، در مناطق مورد بررسي، بستر لازم براي تحقق فرآيند توسعه‌ي مشاركتي در راستاي تحقق توسعه‌ي اقتصادي هموار نگرديده است.