بررسي ساختار داستاني پند و اندرز اهل دانش و هوش به زبان گربه و موش اثر شيخ بهايي

در اثر شيخ بهايي با عنوان پند و اندرز اهل دانش و هوش به زبان گربه و موش، شيخ بهائي در پي آن است تا شبهاتي را كه در مورد تصوف و عرفان وجود دارد از بين ببرد و سالوس و ريا را از صداقت معنوي عارفانه متمايز نمايد. براي نيل به اين مقصود شيخ بهائي از تمام تمهيدات و شگردهاي داستاني كه تا آن زمان معمول و مرسوم بوده، استفاده كرده است تا از بحثي كاملاً فقهي و عارفانه، داستاني پركشش و خواندني بيافريند. شايد اگر نظريه هاي وي در رساله اي فلسفي فهرست مي شد، شكل وعظ به خود مي گرفت و جذّابيتي را كه اين اثر داستاني به شكل كنوني دارد، براي خواننده نميداشت. در حاليكه اين گره گشايي، (Conflict) اثر داراي همۀ عناصر داستاني چون تعارض و جدال ميان شخصيت ها شخصيت پردازي، ديدگاه خاص داستاني ، عواطف و احساسات ملموس انساني - البتّه در قالب تمثيل - و حس تعليق است كه عامل اصلي در دنبال كردن داستان توسط خواننده مي باشد. نويسنده با زيركي نظريه هاي خود و نكات آموزنده را در تاروپود بافت داستان تنيده است تا خواننده ، بدون احساس ملال و كسالت، در ضمن تعقيب داستان در معرض اين نكات قرار گيرد. اين مقاله كوششي است در جهت بررسي ساختار داستاني اين اثر كلاسيك كه تاكنون با نگاه و نگرش هاي جديد در نقد ادبي مورد تحليل قرار نگرفته است.

فاقد چكيده مي باشد