بررسي علل سكوت سازماني در يك سازمان دولتي

پژوهش حاضر با هدف شناسايي و دسته‌بندي عوامل مؤثر بر به نام سكوت سازماني انجام شده است. نيروهاي قدرت‌مندي در سازمان‌ها وجود دارد كه باعث عدم انتشار ايده‌ها و دانش در بين افراد و سازمان مي‌شود؛ جامعه آماري تحقيق حاضر را كاركنان رده مياني دانشگاه علوم پزشكي مازندران به تعداد 340 نفر تشكيل مي‌دهند. از اين جامعه 181 نفر به‌صورت نمونه‌گيري تصادفي و با استفاده از جدول كرجسي و مورگان به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در اين پژوهش براي مشخص شدن عوامل سكوت از پرسشنامه برگرفته از تحقيق ژنگ (2008) استفاده شد. روايي محتوايي ابزار سنجش به كمك نظر خبرگان و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرانباخ 0/87 بدست آمد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها، از آزمون تحليل عاملي استفاده گرديد. نتايج تحليل عاملي نشان داد عوامل اصلي موثر بر سكوت سازماني كاركنان شامل موارد زير است، عامل اول: عوامل فردي ايجاد كننده سكوت سازماني (واريانس: 22/213)؛ عامل دوم: عوامل سازماني ايجاد كننده سكوت سازماني (واريانس: 19/602)؛ عامل سوم: عوامل اجتماعي ايجاد كننده سكوت سازماني­ (واريانس: 14/623)؛ عامل چهارم: عوامل مديريتي ايجاد كننده سكوت سازماني­ (واريانس: 10/580).

فاقد چكيده مي باشد