تأمّلي در معناشناسي واژه «اسوه» در قرآن و حديث

بدون عنوان

نقش اسوه و الگو در تكوين شخصيت آدمي و سعادت وي انكارناپذير است. به همين سبب در آموز‌ه‌هاي ديني و ديگر علوم نيز به بحث الگوبرداري پرداخته شده است. واژه‌‌‌ي «اسوه» در اين موضوع نقش كليدي داشته و پركاربرد است ولي به مرور زمان معناي اوليه‌‌ي آن مغفول واقع شده و غالباً فهم صحيح و كاملي از كاربردهاي قرآني و حديثيِ «اسوه» صورت نگرفته ‌است. در اين مقاله، معناي اصيل واژه اسوه، كاربردها و اقتضائات آن بازكاوي شده تا از اين رهگذر مراد نصوص ديني بهتر تبيين گردد. چنانكه واژه اسوه دو معناي كلّي دارد: معناي اوليه آن مداوا، علاج و مرهمي است كه درد، غم يا سختي امور را كاهش مي‌دهد و معناي ثانوي آن معادل الگو و مقتداست كه امروزه بيشتر به‌كار برده مي‌شود

not abstract