شناسايي عوامل مؤثر بر شكل‌گيري اتحاد استراتژيك بين‌المللي موفق (مورد مطالعه: صنايع پتروشيمي)

ضرورت اتحاد استراتژيك بين بنگاه هاي داخلي و خارجي بين كشورها در راستاي تقويت ظرفيت هاي ملي و بهره گيري از فرصت هاي بين المللي يكي از رويكردهاي اساسي كشور در اقتصاد مقاومتي است. صنايع پتروشيمي به‌عنوان يكي از مزيت هاي پايدار ملي براي همكاري بين المللي و دستيابي به سهم بيشتر بازار نسبت به ساير رقباي منطقه اي و بين المللي مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر به شناسايي عوامل مؤثر بر شكل گيري اتحاد هاي استراتژيك بين‌الملل از زمان شكل‌گيري تا بقاء فعاليت هاي اقتصادي اتحاد مي پردازد. روش انجام پژوهش كيفي و از نوع مصاحبه نيمه ساختاريافته با خبرگان صنعتي و دانشگاهي داراي تجربه و دانش در حوزه اتحاد هاي بين‌المللي در استان تهران است. حجم نمونه شامل ده نفر است كه به‌صورت هدفمند و با روش گلوله برفي انتخاب شدند. تجزيه‌وتحليل داده ها به شيوه كد‌گذاري مستقيم انجام شد و در نهايت بر اساس نتايج به دست آمده، عوامل مؤثر بر شكل گيري اتحاد استراتژيك بين المللي موفق در 5 بعد« شكل گيري و ساختاردهي، رابطه اي، راهبردي، ساختاري و محيطي» و در 29 مؤلفه، شناسايي شدند. يافته‌هاي اين پژوهش با ارائه چارچوبي فرآيندي، بينش‌هاي ارزشمندي در خصوص عوامل مؤثر بر شكل گيري اتحادهاي استراتژيك بين المللي موفق در صنعت پتروشيمي ارائه مي‌كند.