سازوكارهاي حمايتي تقنيني و اجرايي از زنان در پرتو علت شناسي بزه ديدگي آنان در سياست جنايي افتراقي

زمينه و هدف: يافته‌هاي جرم‌شناختي و بزه‌ديده شناختي نشان مي‌دهند كه برخي افراد به دليل خصوصيات خاص زيست‌شناختي، روان‌شناختي و اجتماعي، بيش‌تر از ديگران در معرض بزه‌ديدگي قرار دارند. زنان در اين دسته جاي مي‌گيرند. مقالۀ حاضر تلاش مي‌كند تا سازوكارهاي سياست جنايي تقنيني و اجرايي در خصوص حمايت از زنان بزه‌ديده را شناسايي كند. روش: روش مقالۀ حاضر، توصيفي و تحليلي است. براي گردآوري اطلاعات نيز از روش كتابخانه‌اي با استفاده از راهبردها و ابزارهاي متنوعي از جمله كتب، مقالات، سايت‌هاي اينترنتي، متون چاپي نمايه شده در بانك‌هاي اطلاعاتي و ديگر منابع مرتبط موجود در كتابخانه‌هاي عمومي، تخصصي يا ديجيتال بهره گرفته شده است. يافتهها و نتايج: نتايج پژوهش بيانگر درك ضرورت و فوريت حمايت از زنان در ساختار اجتماعي به زباني جرم شناسانه و در قالب جلوه‌هايي از سياست جنايي است. جرم‌انگاري افتراقي و تشديد مجازات بزهكاراني كه بزه‌ديدگان آن‌ها آسيب‌پذيرتر از ساير افراد جامعه هستند، تشكيل و توسعۀ مراكز مشاورۀ حقوقي و قضائي، كميسيون‌هاي جبران خسارت، پرورش قضات زن و به‌كارگيري آنان در امور قضائي، ايجاد مراكز درماني، بهداشتي و تخصيص شبكۀ ارتباطي و آموزش زنان در خود ايمن‌سازي، از جمله سازوكارهاي حمايت از زنان بزه‌ديده در سياست جنايي افتراقي هستند.