زمينه هاى گرايش زنان به جنبش هاى جديد اجتماعي (مورد مطالعه؛ دانشجويان دانشگاه آزاد كرج)

زمينه و هدف: تحولات پديد آمده در دهه‌هاي اخير مانند گسترش فزآيندۀ ارتباطات و تغييرات روزافزون ساختارهاي فرهنگي اجتماعي، رويكرد نويني را در بررسي عوامل و بسترهاي موجد نارضايتي و اعتراضات جمعي، به‌ويژه در رابطه با زنان مطرح كرده است. اين جنبش‌هاي جديد در جامعۀ ايران نيز به اشكال مختلف ظهور و بروز دارد. اين پژوهش باهدف بررسي عوامل و زمينه‌هاي گرايش به جنبش‌هاي جديد اجتماعي در بين زنان و دختران دانشجو انجام‌ شده است. روش: در اين پژوهش كاربردي كه به شيوۀ پيمايش انجام‌شده، 384 نفر از دانشجويان دانشگاه آزاد كرج با شيوۀ نمونه‌گيري خوشه‌اي، انتخاب و با كمك پرسش‌نامۀ روا و پايا (0/87) مورد پرسش قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي ضريب همبستگي پيرسون، آزمون تي و تحليل رگرسيون تحليل شدند. يافته‌ها و نتايج: پژوهش نشان داد كه عوامل و زمينه‌هاي فرهنگي، هويتي و ارزشي به ترتيب بيشترين رابطه را با گرايش زنان به كنش‌هاي اجتماعي دارد. وجود رابطۀ بين پايگاه اجتماعي- اقتصادي و گرايش به كنش‌هاي اجتماعي نيز نشان داد زماني كه پايگاه زنان بالاتر باشد، احساس رضايت‌مندي بيشتري از شرايط داشته و به همان ميزان نيز گرايش كمتري به كنش‌هاي اجتماعي خواهند داشت. اين امر ضرورت توجه به زمينه‌هاي جنبش‌هاي اجتماعي زنان در ايران را برجسته مي‌سازد.