سلامت معنوي به عنوان تعديل‌كننده رابطه بين انزواي اجتماعي و بهزيستي ذهني دانشجويان دختر

بدون عنوان

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر تعديل­كنندگي سلامت معنوي در رابطه بين انزواي اجتماعي و بهزيستي ذهني بود. اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي مي­باشد كه در سال تحصيلي 96-1395 انجام شد. شركت­ كنندگان پژوهش شامل 240 نفر از دانشجويان دختر دوره كارشناسي دانشگاه لرستان بودند كه با روش نمونه­ گيري خوشه ­اي چندمرحله­ اي انتخاب شدند. ابزار جمع­ آوري داده ­ها شامل؛ مقياس بهزيستي ذهني، پرسش­نامه سلامت معنوي و پرسش­نامه انزواي اجتماعي بود. داده­ هاي حاصل با استفاده از رگرسيون سلسله­ مراتبي تعديلي به منظور بررسي توان تعديلي متغير سلامت معنوي تحليل شدند.يافته­ هاي تحليل رگرسيون تعديلي، نقش تعديل­گر سلامت معنوي در رابطه بين انزواي اجتماعي و بهزيستي ذهني را مورد تاييد قرار داد. بر اساس نتايج مي­توان گفت كه انزواي اجتماعي، عامل مهمي در بهزيستي ذهني است كه سلامت معنوي تأثير آن را كمتر مي­كند.

no ab