جمع ضمانت اجراهاي اصلي تخلف از اجراي قرارداد در فقه اماميه، حقوق ايران و انگلستان

اجراي عين تعهد، مسئوليت قراردادي و فسخ ابزارهاي اصلي هستند كه نظام‌هاي حقوقي در صورت تخلف از اجراي تعهدات قراردادي براي حمايت از حقوق متعهدله قراردادي و جبران آثار تخلف از قرارداد مقرر كرده‌اند. اين ابزارها در حقوق انگلستان به جبران‌هاي نقض قرارداد و در حقوق ايران به ضمانت اجراهاي تخلف از اجراي قرارداد معروف هستند و متعهدله ممكن است به صورت فردي يا جمعي آنها را مطالبه كند. قابليت جمع اين ضمانت اجراها در فقه اماميه و قوانين ايران مورد تصريح قرار نگرفته و ظاهراً در قانون حمايت از حقوق مصرف‌كنندگان مصوب 1388جمع فسخ و خسارت ردشده ولي در ساير نظام‌هاي حقوقي به‌ويژه حقوق انگلستان مشروط به سازگاري و عدم جبران مضاعف صراحتاً قبول شده است. امري كه با توجه به مباني فقهي و حقوقي در حقوق ايران و با توجه به ملاك ماده (386) قانون مدني و مواد (6 و 8) قانون پيش‌فروش ساختمان مصوب 1389 قابل توجيه است.