ارزيابي مقايسه‌اي ‌محيط كسب‌و‌كار استان مركزي با محيط كسب‌وكار استان‌هاي كشور

رشد و توسعه اقتصادي از مهم‌ترين اهداف جوامع بشري است. لازمه دستيابي به اين هدف ايجاد و گسترش فعاليت‌هاي اقتصادي است كه مهم‌ترين پيش‌شرط آن، وجود ثبات، آرامش و به‌عبارت‌ديگر محيط كسب‌و‌كار مناسب است؛ به‌نحوي‌كه سرمايه‌گذاران بتوانند با انجام محاسبات بلندمدت نتيجه توليد، توزيع و سرمايه‌گذاري خود را پيش‌بيني كنند. در اين پژوهش به تحليل و آسيب‌شناسي محيط كسب‌و‌كار ايران و مقايسه تطبيقي نتايج حاصل از 21 دوره پايش‌هاي ملي محيط كسب‌و‌كار استان‌هاي كشور با استان مركزي، طي دوره فصلي بهار 1390‌ ـ بهار 1395 پرداخته شده است. با بررسي داده‌هاي محيط كسب‌و‌كار كشور و تحليل نتايج حاصل از پايش پرسشنامه‌هاي اخذ شده از فعالان كسب‌و‌كار، در دو حوزه نهادي و اقتصادي مشخص شد از‌نظر ايشان و در چارچوب نظريه كارآفريني شين، عمده استان‌ها از مؤلفه‌هاي محيط مالي مناسب براي فعاليت بنگاه‌ها برخوردار نيستند و حمايت‌هاي مالي حاكميت و دولت از بنگاه‌هاي كسب‌و‌كار توزيع مناسبي در سطح استان‌هاي كشور ندارد. درخصوص استان مركزي، به‌‌رغم قرارگيري در طبقه استان‌هاي با محيط كسب‌و‌كار مناسب و بهبود چشمگير؛ نتايج كشوري در فصول اخير نشان از مؤلفه‌هاي بازدارنده رونق كسب‌وكار در اين استان دارد.