تأثير بارش مغزي بر راهبردهاي مقابله‌اي و خلاقيت دانش‌آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير روش بارش مغزي بر راهبرد‌هاي مقابله‌اي و خلاقيت دانش‌آموزان دختر پايه دوم دوره دوم متوسطه منطقه يك شهر تهران بود. جامعه آماري اين پژوهش عبارت بود از كليه دانش‌آموزان دختر پايه دوم دوره دوم متوسطه منطقه يك شهر تهران كه در سال تحصيلي 94-1393 مشغول تحصيل بودند. نمونه آماري شامل دو كلاس 30 نفره از دانش‌آموزان كه با استفاده از روش تصادفي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. نوع پژوهش، كاربردي و براي رسيدن به هدف از روش پژوهش شبه تجربي استفاده شد. طرح پژوهش شامل پيش آزمون و پس آزمون با گروه هاي كنترل و آزمايش بود. از هر دو گروه كنترل و آزمايش پيش آزمون يكسان بر اساس پرسشنامه‌هاي راهبرد‌هاي مقابله‌اي اندلر و پاركر (2006) و خلاقيت عابدي (1372) به عمل آمد. سپس گروه آزمايش در 10جلسه 80 دقيقه‌اي تحت آموزش به روش بارش مغزي قرار گرفت و بعد از هر دو گروه كنترل و آزمايش آزمون راهبرد‌هاي مقابله‌اي و خلاقيت اخذ شد. داده‌هاي حاصل از اجراي پيش و پس آزمون با استفاده از آمار توصيفي و تحليل كوواريانس مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه روش بارش مغزي بر راهبرد مقابله‌اي مساله مدار اثر مثبت و بر راهبرد مقابله‌اي اجتنابي اثر منفي و بر راهبرد مقابله‌اي هيجان مداربي اثر است.همچنين روش بارش مغزي بر هر چهار مولفه خلاقيت (سيالي و بسط و ابتكار و انعطاف پذيري) اثر مثبت و معنا داري دارد.

فاقد چكيده مي باشد