چالش‌ آموزش علوم انساني در دانشگاه‌هاي ايران: يك مطالعه‌ي كيفي

هدف اين پژوهش، كشف و شناسايي چالش­ها و مشكلات موجود در فرايند آموزش رشته­هاي علوم انساني در دانشگاه­هاي ايران مي­باشد. اين پژوهش از حيث معرفت‌شناختي و روش‌شناختي، داراي رويكردي كيفي است. براي جمع­ آوري داده ­ها از مصاحبه ­هاي عميق كيفي و تكنيك KII (مصاحبه با افراد مطلع كليدي) با استادان برجسته و داراي صلاحيت در پانزده رشته ­ي منتخب حوزه­ ي علوم انساني استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي­دهد كه چالش­هاي آموزش رشته‌هاي علوم انساني در ايران عبارت‌اند از؛ چالش­هاي محيطي و بومي، چالش­هاي زباني، سياسي، ايدئولوژيك، اجتماعي، چالش‌هاي نهادي و فرهنگي. از ديگر يافته ­هاي پژوهش مي­توان به ضعف بنيه ­ي نظري آموزش دانشگاهي و علوم انساني اشاره كرد. مشكلات عمده ­ي ديگر عبارت‌اند از؛ نبود سيستم ارزشيابي دقيق از تدريس استادان و نيز عدم توجه لازم و كافي به رشته­ هاي علوم انساني در سطح سياست­گذاري، عدم توجه به شرايط بوم شناختي، وابستگي كامل رشته­ هاي علوم انساني به نهادهاي سياستگذار و نيز سطحي ­نگري به مقوله­ ي تدريس و بالأخره عدم توجه به تفاوت­هاي فردي.