بررسي نقش واسطه‌گري درگيري تحصيلي در ارتباط با سبك‌هاي مشاركت در يادگيري و عملكرد تحصيلي دانشجويان

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه اي درگيري تحصيلي در رابطه بين سبك هاي مشاركت در يادگيري با عملكرد تحصيلي دانشجويان دانشگاه تهران در سال تحصيلي 96-93 مي باشد. روش پژوهش حاضر توصيفي (غير آزمايشي) و از نوع طرح هاي همبستگي و تحليل مسير مي باشد. بدين منظور تعداد 372 نفر (115 دختر و 257 پسر) از دانشجويان دانشكده هاي فني۔ مهندسي و علوم رفتاري كه به روش تصادفي طبقه اي انتخاب شده بودند، به پرسشنامه هاي سبك هاي مشاركت در يادگيري گراشا و ريچمن و پرسشنامه ي درگيري تحصيلي خالقي نژاد، حكيم زاده و بشارت (1391) جواب دادند. از نمرات پايان ترم دوم تحصيلي 1393-1394 براي عملكرد تحصيلي دانشجويان استفاده شد. نتايج تحليل مسير نشان داد كه مدل پيشنهادي با داده هاي پژوهش برازش مناسبي داشته و سبك هاي يادگيري از طريق درگيري تحصيلي بر روي عملكرد تحصيلي به صورت غيرمستقيم تأثير داشته و 49 /0 از واريانس عملكرد تحصيلي را تبيين كرده است. يافته هاي ديگر پژوهش نشان داد كه درگيري تحصيلي با عملكرد تحصيلي رابطه مثبت و معنادار داشت. بين سبك هاي يادگيري و عملكرد تحصيلي به جز سبك وابسته، رابطه ي معناداري وجود داشته و اثر مستقيم سبك هاي يادگيري بر عملكرد تحصيلي تأييد شد.