برساخت اجتماعي خودكشي: ارائه يك نظريه مبنايي

اين نوشتار به دنبال كاوش در برساخت اجتماعي پديده خودكشي از منظر اقدام كنندگان به خودكشي در شهر آبدانان است. داده‌هاي اين مطالعه كيفي از طريق مصاحبه عميق، مشاهده مشاركتي و اسناد و مدارك گردآوري‌شده و از روش نظريه مبنايي براي تحليل داده‌ها استفاده‌شده است. با كمك روش نمونه‌گيري كيفي، نظري و هدفمند با 8 نفر از مطلعين كليدي مصاحبه شده تا اشباع نظري حاصل گردد. سرانجام داده‌هاي گردآوري‌شده در قالب 64 مفهوم، 4 مقوله عمده و يك مقوله هسته كدگذاري و تحليل‌شده‌اند. 4 مقوله عُمده عبارت‌اند از: گسيختگي خانوادگي، فشار ساختاري، فرديت عقيم مانده و فشار هنجاري. مقوله هسته نيز كه ديگر مقولات كُلي را شامل مي‌شود مقوله "طرد اجتماعي" است. يافته‌ها بر مبناي نتايج اين مطالعه، اقدام به خودكشي برساختي اجتماعي است و به‌مثابه امري بسترمند، نتيجه واكنش‌ها و تعاملات جوانان آبداناني به فرصت‌ها و محدوديت‌هاي محيط اجتماعي و فرهنگي است. به‌عبارت‌ديگر، بازسازي معنايي خوانش اقدام كنندگان به خودكشي از چگونگي برساخت پديده خودكشي، حاكي از آن است كه آن‌ها پديده خودكشي را به‌مثابه واكنش و راهبرد گريزناپذير به جدايي از جريان اصلي محيط اجتماعي- فرهنگي درك و تفسير كرده‌اند.